• Home

• Wie zijn wij?

• Foto galerij

• Gastenboek

• Links

• Tools

• Restricted Area

• Archief

    - 2012

    - 2011

    - 2010

    - 2009

 

• Contact

  

Hier het uigebreidde verslag van de voorjaarstraining op circuit Alcarras, Spanje, verreden op maandag 28

maart t/m donderdag 31 maart 2011.

 

In verband met de tegenvallende ervaringen van de voorjaarstraining in Frankrijk in 2010, hebben we besloten
dit jaar met Pro Speed naar Spanje te gaan. Alcarras ligt op iets van 1.650km van Nederland. Het is een leuke
baan, goed asfalt en hoogte verschillen. Faciliteiten zijn toereikend. Hieronder volgt een chronologisch
verslag van het circuit evenement. Bijbehorende foto's staan hier.

 

Zaterdag ochtend, 26 maart

Om 03.00 uur verzameld in Poeldijk waar alle motoren al in de bus klaar stonden. Jos was al gearriveerd met

zijn 2e en reserve motor. Nadat deze in de aanhanger geladen was, kon het avontuur beginnen. Na 20 km even

de bandjes checken. Deze bleken bloed heet dus een beetje lucht er bij. We hadden zo'n 1.700km voor de boeg. Daarom besloten om eerst – vertrouwd -  naar Ales in Zuid-Frankrijk (om) te rijden om daar te overnachten.
Rene beet het spits af tot na 4 uur Ron het stuur overnam. Het laatste stuk reed Rene weer. Tijdens de laatste

1,5 uur leek de bus vermogen te verliezen en had moeite met de heuvels van de Route Soleil. Nadat de motor even

is uitgezet, leek het probleem voor korte tijd te verdwijnen.
Eind van de middag kwamen we aan op het circuit van Ales waar een grote happening was van Kawasaki en Ducati

met alles wat daarbij hoort. Hierdoor was de paddock vol en konden we er niet overnachten. Bovendien zijn de

campings in de buurt zijn in maart nog gesloten, daarom hebben we besloten in de buurt van een camping de bus

te parkeren. Nadat we daar wat gegeten hadden, wild hadden geplast en getandenpoetst zijn we om een uur of

9 op de luxe bedden in de bus gaan slapen.  Niet te veel bewegen, want als er één beweegd dan bewegen we allemaal.

 

Zondag 27 maart
Na een prima nachtrust de volgende ochtend de klok vooruitgezet i.v.m. de zomertijd. Om half 9 weer gaan

rijden richting Spanje. De reis verliep voorspoedig. Bij een tol poort in Zuid-Frankrijk komen we een

Nederlandse bus tegen. Het blijken Fred en Peggy te zijn, onderweg naar het ciruit van Barcelona (Catalunya).

Hoe bedoel je, toeval??
Om een uur of 4 ’s-middags arriveerden we op Alcarras waar het heerlijk weer is. Even rondgekeken en ons

vast ingeschreven. Gelukkig kregen we meteen de sleutel van onze pitbox (#10) zodat we deze vast konden

inrichten. Intussen waren de enige andere twee Nederlanders –Bart en Hugo – ook aangekomen. (Eric kende ze

al via het forum).
Na wat boodschappen gedaan te hebben, wat gegeten in een pub/eet tentje in Alcarras. Vervolgens zijn we

gaan slapen, Ron in de bus, Rene, Jos en Eric stofhappen in de skybox boven de pitboxen; een ruimte ter

grote van ca.8 pitboxen echter zonder afgewerkte vloer.

 

Maandag 28 maart
Na een goede nachtrust om half acht opgestaan en wat ontbeten want we moesten ons melden voor de briefing

om 9 uur.  Nadrukkelijk werd vermeld dat je het tempo rustig moet opbouwen om je krachten over de 4

dagen te verdelen.
Eric begon goed en zat 0.1s achter Jos met een tijd van 1:56.11, Ron startte met 2:31 en eindige die dag met

een 2:17.00. Rene startte met een 2:17 en eindigde met een 2:00.03. Dus een goede dag voor iedereen met

lekker zonnig weer (tegen de 20oC).
’s-Middags zijn Ron en Rene naar de garage voor de bus gegaan voor een nieuw dieselfilter. Dit bleek niet

het probleem; de brandstofpomp moest gereviseerd worden.
Intussen heeft Eric een heerlijk potje gekookt. Hierna nog iets aan de motoren geknutselt waarna we naar

bed zijn gegaan.

 

Dinsdag 29 maart
Uitgerust het bed uit want de bus moest naar de garage voor de andere pomp. Gelukkig hebben we een lift

gekregen van Bart (Buukie) en Hugo(Sr.).  Om 10.20uur mochten Eric, Jos en Rene gezamelijk de baan op.  Jos

had die dag wat tijd genomen om ons een voor een te bekijken zodat we weten waar we aan konden werken. Bijbehorende tijden:
  Ron      2:11.2
  Eric     1:51.8
  Jos      1:50.3
  Rene    1:55.4
Maar zoals alijd gezegd wordt bij een bepaalde organisatie “ronde tijden zijn niet belangrijk”...
Deze 2e dag zou een zware dag worden. We rijden 5 sessies van 20 minuten en 2 van 30 minuten. Dit vergt ook

het nodige aan onderhoud. Ron moest zijn olie en waterpeil nakijken en kwam op het briljante idee om (een beetje) remolie in zijn motorblok te gooien wat natuurlijk een oliedomme actie was. We geven San Miguel maar de schuld.
Eric en Rene hadden intussen de briefing voor de endurance/estafette race van morgen gehad. ’s-Avonds beide

nog verse (carbon) remblokken gemonteerd.
Intussen had Eric een potje met rijst en kip geknutselt. Na het eten kwamen Bart en Hugo nog gezellig even

langs voor een biertje. Om middernacht maar weer het bed ingestapt. Deze keer moest Ron ook boven de

pitbox gaan slapen want zijn bed (de bus) stond nog bij de garage.

 

Woensdag 30 maart
’s-Morgens bleek dat het die nacht geregend had.  Na het ontbijt bleek de baan nog steeds vrij vochtig

aldus verkenner Ron. Na diverse kopjes koffie werd het droog genoeg voor de rest en Jos zette meteen een

1.47 neer.
Die dag bleek dat we ons ruimschoots gekwalificeerd hadden voor de endurance (binnen 15% van de snelste

rijder). Deze 1-uurs race begint met een rollende start. Eric begon de eerste stint van 15 minuten (hadden we

zelf besloten). Eric ging goed van kiet en haalde diverse rijders in. De tweede stint van Rene verliep ook goed

en werd er weer ingehaald. Inmiddels kwam Rene binnen om te wisselen. Verbaasd keek Rene toen Eric’s motor

binnen bleef staan. We waren namelijk gediskwalificeerd omdat Eric bij de start te vroeg had ingehaald. Balen

maar het is niet anders.
Bart en Hugo hadden besloten beide een stint van 30 minuten te rijden. Hugo had in het begin iemand ingehaald

toen er net geel werd gevlagd. Niet gezien en dus ook gediskwalificeerd terwijl ze met grote voorsprong winnaar

van de endurance waren!
Daarna de bus maar opgehaald en gezamelijk gegeten in het restaurant op het circuit waar veel over de beide

uitslagen gesproken werd. Met wat bier erbij viel dat steeds beter te begrijpen.

 

Donderdag 31 maart
Allen goed geslapen, Ron weer vertrouwd in de bus en de andere weer boven. Laatste circuit dag met erg veel

zon en temperaturen rond de 25oC. Ontbijten, verslag typen, koffie en klaar maken voor een dag knallen. En dat

is het ook geworden. Iedereen had zijn tijd weer scherper gezet: Jos 1:44.7, Eric 1:50.22, Ron 2:05.27 en

Rene 1:52.4.  Aan het eind van de dag zouden Rene en Eric nog een sprint race rijden. Rene bedankte hiervoor

omdat hij al 4 dagen (goed) gereden had en gaf een race hem geen goed gevoel. Eric heeft deze race wel gereden

en is 10e geworden; Weer een beker voor op de plank thuis.  Na de prijs uitreiking de spullen ingeladen en in

Alcarras wat gegeten. Op het circuit zouden we gaan slapen. Eerst nog met een paar duitse vrienden een aantal

(van hun) biertjes gedronken, behalve Jos want hij zou ons rijden de volgende dag. Na een paar uurtjes geslapen

te hebben konden we vertrekken.

 

Vrijdag 1 april
Om 03.30uur vertrokken we. Deze keer had Jos een alternatieve route door de Pyreneeën bedacht. Het was er

adem benemend mooi hebben we gehoord van Jos want de rest lag te slapen. Om kwart voor 7 werden we wakker

van een hoop herrie tijdens het remmen. We dachten aan problemen met de remmen maar bleek dat de trekhaak

bijna was afgebroken!
Na speculatie wat er had kunnen gebeuren met de aanhanger zijn we op zoek gegaan naar een lasbedrijf in

Vielha. Terwijl de aanhanger bij een Repsol pomp stond hebben we een constructie bedrijf gevonden waar een

vriendelijke en kundige lasser ons in geholpen heeft. Het kostte hem twee uur omdat hij niet snel tevreden was.

Het laswerk zag er stevig uit.
Rond 11 uur onze reis vervolgd. Na enkele minuten werden we ingehaald door de Spaanse politie, met rugdekking

van een arrestatieteam, die ons verderop van de weg haalde. Pasporten werden nagetrokken en na enkele minuten

mochten we weer verder. De verdere reis is gelukkig voorspoedig verlopen. Om een uur of 2 ’s-nachts waren we

weer in terug Poeldijk.

 
Het was een hele leuke en enerverende reis. Hebben veel geleerd. Ondanks wat strubbelingen tijdens de reis, kunnen we zeggen dat deze circuit training als super herinnerd zal worden.
 

 

 

 Copyright  knutselracing.nl   Last updated: 17 dec 2012